алтан ураг

 
өглөө бүхэн уулс ороосон нарыг
үүрд мандахын тавилантай гэж би боддог
үдэш бүхэн нуур долоосон сарыг
үүрд жаргахын нар гэж би боддог
үндсээн зулгааж ургасан мододыг
үүрд үржихийн тавилантай гэж би боддог
үртэс ширхэг газар шороогоон
үүрд монголынх гэж би боддог
үл амьсгалахын цагт
өөрийгөөн нутагтаан өлгийдөж
үйрмэг чулуу болохын учир
үүрд хэдэн живаа төрөлөө сэлгэж олно
 

Сэтгэгдэлгүй байна

null

Сэтгэгдэл үлдээх



(нийтэд харагдахгүй)

(оруулах албагүй)
(HTML синтакс зөвшөөрөгдөөгүй)


(Зурган дээрх тоог оруулна уу)